قرآن کریم

قرآن در لغت به معنی قرائت و خواندن است. قرآن کلمات وحی الهی است که در قرن هفتم میلادی به حضرت محمّد(ص) نازل گردیده است. حضرت محمّد(ص) از سنین سی سالگی وقایعی از عالم غیب را در خواب دیده و سپس بیشتر از گذشته به تفکر روحانی و خلوت راغب گشتند. بدین منظور در اوقات فراغت به غار حرا که در کوهی در نزدیکی شهر مکه واقع بود پناه می­بردند و به دور از همهمة شهر، در تمرکز و با جمعیت خاطر به عبادت می­پرداختند تا در سن چهل سالگی هنگامی که در غار حرا در راز و نیاز با پروردگار خود بودند فرشته خدا بر ایشان ظاهر گشته و دستور داد که بخوان. حضرتشان فرمودند چه بخوانم؟ فرشته به ایشان نزدیک و نزدیکتر شد و ایشان را به سختی در برگرفت و پس از دو بار تکرار، در بار سوم فرشته او را رها کرده و گفت:

اقرا باسم ربك الذي خلق
خلق الانسان من علق
اقرا و ربك الاكرم
الذي علم بالقلم
علم الانسان ما لم يعلم

بخوان به نام پروردگار خویش که آفرید، آفرید انسان را از خون بسته. بخوان و پروردگار تو است مهتر، آنکه بیاموخت قلم را، آموخت به انسان آنچه را ندانست. (96.1-5)

حضرت محمّد(ص) کلمات مذکور را تکرار کرد و سپس با حالی مملو از ترس و شگفتی از دامنه کوه به پائین می­آمد که در نیمة راه دوباره صدائی شنید که می­گفت: ای محمد! تو پیغمبر خدائی و من جبرئیل هستم. یغمبر ایستاد و با تعجب به اطراف خود نگریست و فرشته خداوند را دید که در همه جا تا به پهنای افق را فر اگرفته و به او می­نگریست.

این پیام به زودی با پیام دیگری که بطور مستقیم خطاب به شخص حضرت محمّد(ص) بود دنبال شد::

ن و القلم و ما يسطرون
ما انت بنعمة ربك بمجنون
و ان لك لاجرا غير ممنون
و انك لعلى خلق عظيم

ن،
سوگند به قلم و آنچه نویسد،
نیستی تو به نعمت پروردگارت دیوانه
و همانا تو را است مزدی بی پایان
و همانا توئی بر خوئی بزرگ
 (68:1-4)

پس از این وحی تا مدتها وحی از جانب خداوند نازل نگردید. سپس بعد از این مدت توقف، مجددا نزول آیات شروع شده و تا بیست و پنج سال یعنی تا اواخر زندگانی حضرتشان ادامه داشت.

پیامهای وحی و نزول آن در ابتدا به صورت صوت با یک تنش طنین­انداز آغاز شده و تدریجا به یک صدا تبدیل می­گشت. در طی نزول وحی، تغییراتی به وضوح در سیمای حضرتشان رخ می­داد. آیاتی را که حضرتشان دریافت می­کردند توسط پیروان و شاگردان نزدیکشان حفظ می­شد و سپس بر روی استخوان و یا برگ یا پوست حیوانات نوشته می­شد. پیغمبر اسلام حضرت محمّد(ص) قرآن را یک معجزه خداوندی می­دانستند و آن را معجزه جاوید الهی می­خواندند.

قرآن